En ineens zit je in de wereld en vocabulaire van strafrecht. Een hele nieuwe wereld gaat voor ons open. Het verhaal gaat als volgt verder.
In juli ‘25 is aangifte gedaan door een leasemaatschappij in België. De leasebus is niet teruggekomen en is blijkbaar in de tussentijd doorverkocht. Juridische term: verduistering.
Op advies van de politie schrijft Peter een mail naar het openbaar ministerie waarom we vinden dat de bus van ons is met alle aankoopbonnen en bewijzen. Juridisch heet dit: klaagschrift beslag.
Er volgen gesprekken, telefoontjes met politie, openbaar ministerie en de griffier van de rechtbank. Er wordt slachtofferhulp aangeboden (waar we vriendelijk voor bedanken) en we krijgen advies en instructies om er een spoedprocedure van te maken, omdat we officieel geen onderdak hebben. Op 17 oktober krijgen we een uitnodiging om op 10 december (😳) te verschijnen in de openbare raadzaal van de rechtbank van Arnhem. De hoorzitting.
Wat we niet weten, is dat onze contactpersoon van de politie ondertussen op de achtergrond ook hard aan het werk is om ieders zienswijze en alle stukken aan de officier voor te leggen; en dat er door alle partijen wel degelijk spoed achter blijkt te worden gezet. De beste politieman draait zelfs overuren voor ons!
Op dinsdag 21 oktober, op de terugweg van een bezoek aan Camper71, belt hij met in de eerste zin de mededeling: “Jullie kunnen morgen de bus ophalen”. Horen we dit goed? Ja! We horen het goed. Wel wat voorwaarden, zoals: niet verkopen en niet mee naar het buitenland. De officier van justitie beoordeelt dat we te goeder trouw hebben gehandeld en pleit vóór teruggave van de bus. Ik onderteken wat papieren in ruil voor de bus. Of in vakjargon: in bewaringstelling.
Het juridische kwartje lijkt de goede kant op te vallen voor ons. Vanmorgen hebben we de bus opgehaald, deze staat nu weer veilig en vertrouwd bij Camper71. Dezelfde dag nog ontvingen we bericht van het OM: de zitting is verplaatst naar 6 november 🙏🏼 in Zutphen. Hopelijk gaat de rechter mee in het advies van de officier. Maar… laten we vooral niet op de zaken vooruitlopen, want de reactie vanuit België (verweerschrift 😉) is en blijft de meest onzekere factor.
Toch zijn deze ontwikkelingen goed voor het gemoed. Wachten in combinatie met onzekerheid voelt als stilstand. Onze plannen zijn al tig keer gewijzigd, het is een uitstekende oefening in geduld en flexibiliteit. Nu er weer enigszins regie terug is, en er wat schot in de zaak zit, staan we weer meer open om te genieten van al het moois in en rondom Lemmer, waar we - met grote dank aan Marcel en Saskia - deze roerige weken verblijven.
