Alles werkt! We zijn superblij met het resultaat en vinden het fijn en huiselijk in ons kleine pipohuisje! We staan op de geitenboerderij, het is koud (geweest), maar binnen is het knus en behaaglijk warm. “Krek, dat is ‘t.” 😜
We hebben de opslag weer leeggeplunderd en wat in de Polo past, past zeker óók in de Jumpert. We zijn dus gezellig en praktisch ingericht - lang leve IKEA, wachten tot de regen minder is om eropuit te trekken en lopen op droge dagen 100 kilometer van de Walk of Wisdom tot Ravenstein.
Minder fijn is het wachten op alle bureaucratische afhandeling. Hoewel alles binnen ‘slechts’ twee maanden achter ons ligt, voelt het toch alsof de rek van regelen, bellen, mailen, meebewegen, wachten, bellen, mailen, langsgaan en nog eens wachten, bellen en wachten, eruit is. We zijn meer dan klaar om te vertrekken. Wij wel. Maar we wachten nog op post met het nieuwe kentekenbewijs. Het is de laatste dominosteen die onze Jumpert een zetje geeft.
Misschien morgen… 🤞.
