Hoe anders is dat in Boedapest. Aan dezelfde Donau, maar daar houdt de vergelijking met Belgrado wel zo’n beetje op.
We zien enkele minder mooie gebouwen tussen overwegend pracht en praal. Er is nauwelijks hoogbouw, graffiti wordt zwaar beboet, terwijl streetart gecontroleerd wordt aangemoedigd. Boedapest laat ons een mooie mix van cultuur, badhuizen en uitgaansleven zien. We doen zoveel mogelijk op de fiets om een beetje wind te vangen. Want ook wij krijgen te maken met zeer warme dagen.
We zitten gevangen in dezelfde hittekoepel (hèt woord van 2026 😉) als Nederland. Het wordt zelfs een aantal dagen 40 graden, een temperatuur waarbij je lichaam niet meer vanzelf afkoelt. In de stad staan sproeiers voor ons en bomen krijgen een extra plons water.
Water genoeg, er liggen meer dan 120 natuurlijke warmwaterbronnen onder de stad. Om het hoofd koel te houden, bezoeken we een aantal historische thermale baden, waar Boedapest om bekend staat. Badderen zit in het DNA van de Hongaren.
Wat we ook heel leuk vinden in deze stad zijn de tientallen zogenoemde ruïne bars in de Joodse wijk. Veel leegstaande gebouwen werden begin jaren 2000 door jonge ondernemers nieuw leven ingeblazen, lezen we. Soms als pop-up tot een renovatie, soms bestaan ze jarenlang. Ze zijn alternatief, creatief, rauw en een beetje chaotisch. Een mix van vintage meubels, kunst, graffiti (hier mag het!) en een relaxte sfeer. Je loopt bijvoorbeeld van een binnentuin met lichtslingers naar kamers vol oude meubels en kunstuitingen. Overdag zijn er vaak kraampjes of culturele events, ’s avonds zijn het bruisende uitgaansplekken met optredens van muzikanten of dj’s.
Specialiteiten zijn Langos en Kürtóskalács. Langos is een in frituur gebakken brood met toppings in allerlei soorten en maten. In Griekenland hebben we dat een keer gegeten met een reepje kaas erop. Hier is het meer een soort vette variant van pizza. Waar wij meer warm voor lopen, is het andere dikmakertje: schoorsteenkoek op z’n Hollands. Een lange reep (boter)deeg wordt om een cilinder gewikkeld, door suiker gerold en draaiend boven (van oorsprong) gloeiende kolen goudbruin gebakken. En daar dan weer een laagje kaneelsuiker overheen 🤤. Net als de stroopwafel: vers het allerlekkerst…
Iets later, maar net als in Nederland wordt ook onze koepel op 1 juli in één klap met grof geweld omver geblazen. Was het de dag ervoor nog 40 graden, aan het einde van deze dag is de temperatuur naar 21 gestort. Wij staan dan, na vijf nachten Boedapest, al in Oostenrijk.
Lees je Oostenrijk, denk je Alpen, maar het is hier zo plat als een dubbeltje. Burgenland is de regio van de wijn. Grüner Veltliner, Weissburgunder, Chardonnay en Neuburger groeien als aardappelvelden naast elkaar. We staan op een overgeorganiseerde camping aan de Neusiedsler See waar, ondanks (of dankzij) de storm, een ontspannende surfvibe hangt. Voor ons de perfecte plek om hitte en noodweer af te wachten en indrukken van Boedapest te laten bezinken voor we op verkenning gaan in Wenen.
Wenen dus. Een elegante, statige stad, wederom aan de Donau, hoewel minder prominent aanwezig, omdat het water een stuk noordelijker van het centrum stroomt. We staan op een camping wat ver uit het centrum en verkennen de stad op de fiets, nadat we de het eerste stuk met de metro hebben afgelegd. Wenen lijkt een openluchtmuseum vol pompeuze paleizen, dramatisch barok en sierlijk art-nouveau en is tegelijkertijd een moderne metropool met hoogbouw. Houd je van musea en paleizen, dan kun je er je hartje ophalen.
Peter kijkt altijd of er nog iets bijzonders te beleven is in de stad die we bezoeken en zo ook in deze ‘stad van de muziek’. Er zijn dit weekend meerdere festiviteiten en optredens, waaronder het Donau Insel Fest. Vierenhalve kilometer eiland wordt jaarlijks omgetoverd tot festivalterrein met live-optredens en dj’s op meerdere podia, cabaret, sportdemonstraties, straattheater en honderden kraampjes met eten en drinken. Het is een drukbezocht festival en - omdat het gratis is - hoef je geen drie dagen te blijven 🤪. Het is erg leuk om de sfeer te proeven en wat optredens te zien.
We zijn nog lang niet klaar met Wenen, maar op twee mooie zonnige dagen, volgt een regenfront en we besluiten op zondag - zonder teveel vrachtverkeer - een flink stuk naar het noorden te rijden. Op weg naar Zweden!
