We bezoeken Barcelona voornamelijk voor een bezoek aan de Sagrada Familia. De enige keer dat we er binnen waren, was in de tijd van de fotorolletjes, op een vakantie waarin ik - stom stom stom - m’n fototoestel op zo’n gezellige bank in Park Güell liet liggen, weg natuurlijk, waardoor datzelfde bankje ineens een stuk minder gezellig oogde. Hoe dan ook, we moeten het dus hebben van ons geheugen: je kon toen nog ter plaatse kaartjes kopen voor de Sagrada, het dak lag open en je mocht gewoon een van de paar torens opklimmen via de trap.
Hoe anders is dat nu. De beveiliging is enorm. De belangstelling ook 😉. Begrijpelijk, want de kerk is na 144 jaar bouwen bijna af en wat is het indrukwekkend mooi geworden! We hebben al aardig wat kathedralen van binnen gezien, maar dit bouwwerk blijft uniek! Via de app en dopjes in de oren volgen we de gedachten van Gaudi over het ontwerp en zijn geniale ideeën voor dit bouwwerk. Ondertussen denk ik aan m’n moeder, ooit liep ze hier ook. Ze zou vandaag 91 zijn geworden en wat zou ze hebben genoten van die prachtige lichtinval. We eten na ons bezoek aan de basiliek een gebakje op haar geboortedag. Allemaal zoveel mogelijk binnen, want de wind giert nog altijd gevaarlijk door de stad. Doordat het vuil vandaag wordt opgehaald, is het door de storm chaotisch en smerig in de straten. Er loopt gespuis rond en we zijn voor het eerst wat op onze hoede.
Op zondag, als de wind is gaan liggen, de zon uitbundig schijnt en het vuil weg is, ervaren we een hele andere sfeer. We lopen over de boulevard vanaf Barceloneta naar Poblenou. Wát een activiteit: hardlopen, fietsen, skaten of volleyballen, surfen, zwemmen. En natuurlijk uitgebreid lunchen, dát is wat Spaanse en Catalaanse families doen op zondagmiddag. We volgen graag hun voorbeeld en hebben gereserveerd in een populaire strandtent. En dat is grappig en anders dan bij ons: zonder reservering kom je er niet in, maar mét reservering sta je alsnog minimaal een kwartier in de rij buiten. Lekker efficiënt, want de hut is tussen 13 en 17 zeker wel drie keer gevuld. Tien man bediening loopt zich een slag in de rondte en in de open keuken wordt in tien paellapannen tegelijk geroerd. Bij wijze van spreken dan, want in goede paella roer je niet 😁 en paella betekent ‘pan’, dus het woord paellapan bestaat niet, maar dat terzijde. Toptentje! 👌
Tussendoor kijken we naar ‘onze’ successen op de Olympische Spelen. Fris en opgeladen op een fijne camping iets onder Barcelona zijn we klaar voor weer een lange afstandswandeling: een deel van de GR92. We starten morgen halverwege, in Blanes, en verdelen 12 etappes waar mogelijk in niet al te lange stukken in noordelijke richting naar de Franse grens. Dat is alvast het plan. Nu nog dóen. De inkopen zijn gedaan (wat past er veel in die kastjes 😜), de lente hangt in de lucht, amandelbomen bloeien en we hebben er beiden heel veel zin in. Daar begint het mee!
Maar voor ik dit op de site zet, eerst een cocktail in Lloret de Mar voor de vrmibo, wie is er niet groot mee geworden? 🤣
Meer foto's in het fotoalbum.
